رفتن به مطلب

*sepid*

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    1743
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط *sepid*

  1. چرا ، یه تفاوتی با بقیه داره که میشه اونو شناخت ، شبیه هیشکی نیست که اگه بود الان اینجا بود . . .
  2. به این لینک سر بزنین اطلاعاتن بیشتری میگیرین .... یکی از دوستاش این سایت رو راه انداخته تا پیداش کنه ، اون بر میگرده ...مطمئنم [Hidden Content]
  3. ممنون عزیزم . . .
  4. نه عزیزم . . . راستش من که نمیدونم چطوری باید دنبالش گشت و دیدم کاری از دستم بر نمیاد که واسه خاله سیمین ( مامان محمد) انجام بدم ... گفتم شاید کسی اونو جایی دیده باشه ... خواهش میکنم اگه خبری ازش دارین به ما هم بگین
  5. سلام ، راستش دنبال یکی میگردیم که خیلی وقته رفته دنبال هدفش . . . محمد روز تولدش یه نامه نوشت و گفت میرم تا پیدا بشم و رفت الان روزهاست که رفته ، بهش افتخار میکنیم که رفته دنبال هدفش اما بی خبری بد دردیه ، واسه پدر و مادر و خواهرش . . . بد دردیه حتی برای ما که زیاد نمیشناسیمش این بی خبری سخته ، حالا حساب کنید مادرش چی میکشه ، من وظیفه م گفتن بود و هیچ کار دیگه ای ازم بر نمیاد ، میدونم که تا خودش نخواد پیدا نمیشه ولی خب اینم یه راهه دیگه مگه نه؟ خدایا مواظبش باش . . . اینم لینک [Hidden Content]# منتظرتیم . . . تا همیشه
  6. ماهیگیری یاد میدیم که محتاج نشن . . . اینجوری خیلی بهتره . . .
  7. آره خودمم عزیزم ... تو امضام نوشتم که زمانم به اتمام رسیده قصه م داره تموم میشه ، یعنی تموم شده ، سری جدید هم نداره ( البته مطمئن نیستم ) یهویی دیدین سه ماه دیگه - البته اگه زنده بودم - برگشتم ==> آدم که از لحظه ی بعدش خبر نداره .... دوستتون دارم و فراموش نمیشین از یاد *سپید* به خدا میسپارمتون و آرزومند لبخند بر لبانتونم .. منو ببخشین . . .
  8. الان که دارم اینو مینویسم تو امتداد جاده های تنهایی مسیر سنگلاخی و پر فراز و نشیب زندگی رو طی میکنم بدون اینکه بدونم کجا میرم و کجا هستم ... فقط قدم بر میدارم هر لحظه خسته تر از لحظه ی قبلی ، تا شاید زمان ماندن به اتمام برسه و منم حس پرواز رو امتحان کنم واسه اولین و آخرین بار . . . برام دعا کنید ==> روزای سختی در انتظارمه
  9. منم دیگه رفتنی شدم . . . امیدوارم به خاطر همه بدیهام منو ببخشید حرفی برای گفتن نمیمونه جز همون حرفای همیشگی و تکراری که همه هنگام خداحافظی به هم میگن . . . من اینجا روزای خوبی رو سپری کردم ، به خاطر همه ی اون لحظات از همتون ممنون و متشکرم . . . شاد باشید خداحافظ :icon_pf (44):
  10. *sepid*

    بالاخره میریم

    فقط اسمی به جا می ماند و بس . . .
  11. جراتشو نداری . . . مطمئن باش امتحانش مجانیه . . . :167:
  12. خداوندا ! چه شد این بندگانت را که همچون موریان بی هدف در این کاشانه ی ویرانه ی خویش حیرانند ؟؟ تو شاهد باش که اینان چونان شبهای ظلمت گستر بی فرجام بر ویرانه های تلخ خاطراتم گام نهادند و تلخی هایش را آواری ساختند بر روح خسته ی من . . . خداوندا ! هیچ اندیشه ای نیست که این دل زخمی و جسم خسته ام را به سوی رهایی وارهاند ؟ من تا به کی غریب در این ماتمکده بمانم تا آدمیان - این بندگان خاکیت - پا در رکاب زر و زور ، فریادهای بی حسابشان را بر جان خسته ی من فرود آورند ؟ ... من بی تاب آزادی ، دل خوش کرده ام به لحظه ی رهایی . . .
  13. *sepid*

    یک دوست

    بیخیال اون شیرینی نمیده بهتون من این بشر رو میشناسم .... اسحاق شیرینی بده نیست . . .
  14. *sepid*

    یک دوست

    اسحاااااااااق؟؟؟ خجالت نمیکشی ملت رو گذاشتی سر کار ؟؟؟ فکر کردی همه مثل تو بیکارن ؟ زن هم گرفتی درست نشدی . . .
  15. بله ، درسته ولی من به خاطر اتفاقی که قراره بیفته ناله نمیکنم، بر عکس به خاطر همه ی این مشکلات خدا رو شکر میکنم ، چون حداقل مثل خیلی از آدمای دیگه نیستم حضور خدا رو هم تو تک تک لحظه های زندگیم حس میکنم و فقط اونه که تنها نمیزاره . . . شاعر نیستم که بخوام شعر بگم ، اینا همش درد و دلهای آدمایی مثل منه ممنون
  16. *sepid*

    یک دوست

    چی شده عمو؟ آخرش که همه مون باید بریم دیر و زودش که فرقی نداره
  17. *sepid*

    یک دوست

    بای؟ یعنی باید برم - زمان رفتن نزدیکه شاید از این دنیا ( هم مجازی و هم واقعی) ،
  18. *sepid*

    یک دوست

    خیلی ساده اید شماها این آدمی که من میشناسم هیچوقت بهتون شیرینی نمیده . . .
  19. *sepid*

    یک دوست

    من نظری ندارم نه تو رو میشناسم و نه دوستاتو
  20. آره میشه تغییرش داد ولی وقتی نمونده دنبال هر دوشون هستم ، هم آروم بگیرم و هم تاثیرگذار باشه (حتی برای لحظه ای) رو دلای آدمایی که خودم میخوام فراموشم کنن ممنون از راهنماییهاتون . . .
  21. این مطلب ویرایش شد ، توسط یکی از دوستان آن روز ==> 88/7/11 - خاطره ای به سنگینی کوه بر جسم خسته ی من توی اون شهر غریب میون آدمای غلتیده به زنگار فریب با چشای پر اشک و خون سپردم خودمو دست زمون همه خونه های اون شهر ویرون میشد روی سرم آسمون با همه صلابتش داشت می خندید به چشای محزون و ترم انگاری ، سنگای عالم همه بودن آوار به تن رنجیده من توی اون لحظه ی شوم من بودم تنهای تنها بی پناه و مامن دونه دونه آرزوهام - که با دستای نحیفم- زده بودم به دیوار دلم به نسیمی پر کشیدن همشون اشک شدن ، پهن شدن رو صورتم دونه دونه آدمای سنگی این شهر با چشای حریص و پر آز انگاری خدا رو هم نمیبینن همچو تاریکی شب که رسد بر تن روز نگشاون سایه پر هوسی بر من بود خسته از رنگ ریا و نفس زجر آور حرفاشون تو دلم نقشه پرواز ..به غروبی زیبا بود خلاصه ، توی اون شهر غریب شده بودم یه عروسک واسه آدمایی از جنس مترسک اما . . . اونجا ، میون اون همه تحقیر یکی گفت که با منه ، با صدای گرم و محکمش یکی گفت که همدمه . . . اون روز باور کردم که خدا هیچ گاه فراموشم نمیکنه، به خاطر اون اتفاق تلخ ازش ممنونم چون این یعنی دوستم داره
  22. طبق نظرات شما : * مسافر شب * در انتهای غروبی وهم الود مسافری غریب که تن سپرده به هذیان جاده ها راز دل با شب می گفت رو به آسمان پر فریب شب راز دل را با سکوتش فریاد می کرد هر قطره ی اشک او ستاره ای میشد و در سیاهی این آسمان شب می درخشید ماه مبهوت از گفتارش ناله ای کرد و در پشت ابرهای وحشت افزای شب جای گرفت تا مبادا بغض دلتنگیهایش را نظاره گر باشند مسافر شب زده ی من هنوز رازی داشت در اوج بی کسی های شبانه بود که ناگاه برق نگاهش آسمان را شکافت و از روزنی ناامیدانه بالا رفت او همسفر یک نور شد و رفت تا آن سوی مرز رویاهای وهم انگیز خود او رفت و ....من ماندم تنها با صندوقچه ی اسرار یک مسافر که قفلش بر لب ست و لب بسته ست .... چه کنم با راز آن صندوقچه ؟؟؟؟
  23. با این حساب این نوشته باید به چه چیزی تبدیل بشه ؟؟؟ یعنی چطوری تغییرش بدم ؟ تا جواب نگیرم بعدی رو نمیزارم
  24. ممنون دوست عزیز سعی خودمو میکنم :4uboxsmiley:
  25. ممنون دوست عزیز میشه لطف کنین و بگین منظورتون از صمیمیت چیه ؟ خب چیه مگه ؟ میخوام یاد بگیرم
×
×
  • اضافه کردن...