رفتن به مطلب

علـی (ع) در نگاه ادیبـان مسیحی


z.b

پست های پیشنهاد شده

dwvh1uuysrgk50wvgfxv.jpg

 

«ریمون قسّیس»: علی (ع)، سقّای تشنگان حقیقت

dwvh1uuysrgk50wvgfxv.jpg

 

«ریمون قسّیس» شاعر و نویسنده معاصر مسیحی در سال 1939 میلادی در زحلۀ لبنان به دنیا آمد. از این شاعر خوش قریحه، اشعار متنوعی با موضوعات تاریخی، اجتماعی و عاشقانه به زبان‌های عربی و فرانسوی منتشر شده است. او در سال 1979 قصیده‌ای طولانی در مدح امیرمؤمنان سرود كه بعدها با نام «علیّ، الفارس الفقیه الحکیم» چاپ شد. وی در این قصیده، علاوه بر مدح امیر مؤمنان به برخی خطبه‌های نهج البلاغه و بیان نكته‌های تاریخی حیات آن حضرت پرداخته است.

«ریمون قسّیس» از علی (ع) چنین می‌نویسد: «یا علی، اگر دستان تو نبود هیچ تشنهای به آب حقیقت سیراب نمی‌شد

این نویسنده و شاعر مسیحی، در قصیدۀ طولانی خود بارها به مدح «نهج‌البلاغه» پرداخته و ضمن اشاره به عهد مالک‌اشتر می‌گوید: «با قلمی گنج نما کلمات نهج‌البلاغه را نگاشتهای و جهان فکر و اندیشه را بهره می‌رسانی. نهج البلاغه‌ی تو منبرها را زینت می‌دهد و راه را روشن می‌سازد ... اگر تو نبودی مالک اشتر و مصری در کار نبود تا چنان عهد گهرباری را بنویسی و قانون ماندگارت را برای تمام روزگاران به یادگار بگذاری. اگر حاکمان به شیوه‌‌ی تو روی می‌آوردند این همه مصیبت و گرفتاری در دنیا نبود و اگر مردمان به آیین تو می‌شدند جز برادری نمی‌ماند.»

وی قصیدۀ خود را با این عبارات پایان می‌دهد که: «حکمت‌‌های سلیمان و لقمان با کلمات علی کامل می‌شود و من علی را دوست داشته‌ام و بر این باورم که حکمت او از سخن همة آن‌ها برتر است.»

 

برگرفته از کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«نصری سلهب»: علی(ع)، امیر همه مومنان؛ چه مسیحی، چه مسلمان

 

«نصري سلهب» (2007-1921 م.) نويسنده و متفکر مسيحي، در بعبدات لبنان متولد شد و در رشته حقوق تحصيل کرد. علاوه بر قضاوت به فعاليت­هاي متعدد اجرايي و سياسي پرداخت و چندين سال رئيس گمرک لبنان و مدتي استاندار بقاع بود. وي يک دوره سفير لبنان در الجزاير بود و سپس به عنوان نماينده لبنان در واتيکان منصوب شد و از پاپ نشان تقدير دريافت کرد و مورد تکريم قرار گرفت.وي به زبان­هاي فرانسه و عربي تأليفاتي دارد که مشهورترين آنها علاوه بر سه گانة «في خطي المسيح»، «في خطي محمد» و «في خطي علي» عبارتند از: «لقاء المسيحية و الإسلام» و «مسئولية اليهود في صلب المسيح». او سال­هاي پاياني عمرش در فرانسه اقامت داشت و همان جا نيز درگذشت.

«نصري سلهب» از علي (ع) چنين مي‌گويد: «من به عنوان يک مسيحي که با فضاي معنوي انجيل خو گرفته‌ام، اقرار و اعتراف مي‌کنم کسي که مانند علي بن ابي طالب شاگرد قرآن و پرورده پيامبر باشد تنها متعلق به يک قوم خاص نيست بلکه او از آن همه دنياست و هيچ زمان و مکاني او را در خود محصور نمي‌کند. او امیر همه مومنان است چه مسيحي باشند و چه مسلمان و من به همه برادران مسيحي‌ام توصيه مي‌کنم که به نهج‌البلاغه روي آورند و آن را با دقت و حوصله بخوانند.»

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«جبران خلیل جبران»: علی(ع)، گوهری که حقیقت عظمتش درک نشد

 

«جبران خليل جبران» (1931-1883 م.)،نويسنده و هنرمند نام آور مسيحي در بشرّي لبنان به دنيا آمد؛ اما پس از مرگ پدر و به دليل نابساماني وضع خانواده از آغاز نوجواني به آمريکا مهاجرت کرد. وي که مشهورترين اديب لبناني و از برجسته‌ترين ادباي معاصر جهان است آثار متعددي به زبان‌هاي عربي و انگليسي دارد که مشهورترين آنها «پيامبر» است. او اين کتاب را به زبان انگليسي نوشت و سپس به عمده زبان‎هاي دنيا ترجمه شد. از آثار ديگرش مي‎توان به «بال‎‎هاي شکسته»، «ارواح سرکش» و «طوفان» اشاره کرد.

 

انديشه‎ي حق پژوه خليل جبران، او را به تامل و تفکر واداشته و پس از غوطه‌ور شدن در درياي شگرف روح امير نيکان دست به قلم برده و اينگونه مي‌نگارد:«علي بن أبي طالب به خاطر عظمتش شهيد شد و عرب حقيقت مقام و عظمت او را درک نکردند تا آنکه همسايگان پارسي‌شان به فرق ميان سنگ ريزه و گوهر پي بردند. او پيش از آن که رسالت خود را به انجام رساند از دنيا رفت؛ همچون همه‌ي پيام آوران خداوند [که کسي قدرشان را نمي‌داند] که در زمان و مکاني غير زمان و مکان خود و در ميان مردمي که سزاوارشان نيستند فرود آمده‌اند

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«ميخائيل نُعَيمة»: علی(ع)، بزرگمرد اندیشه در همه زمان‌ها و مکان‌ها

 

«ميخائيل نُعَيمة» (1988-1889 م.)، اديب شهير مسيحي در بسکنتاي لبنان متولد شد اما همچون دوست و همکارش، «جبران خليل جبران»، سال­هاي طولاني از عمرش را در آمريکا گذراند و به زبان­هاي انگليسي و عربي مي­نوشت. وي به همراه «جبران خليل جبران» و «ايليا ابوماضي» و ديگران در آمريکا «انجمن قلم» را تأسيس کرد و نشرية «السائح» را منتشر نمود.کتاب­هاي متعددي در نثر، شعر و داستان و نمايشنامه از او به يادگار مانده که برخي از آنها عبارتند از: «غربال»، «مع المسيح»، «يابن آدم»، «مرداد» و «الآباء و البنون».

«ميخائيل نعيمة» از علي بن ابيطالب (ع) چنين مي‌گويد: «من عقيده دارم علي بن أبي طالب بزرگ‌ترين شخصيت عربي پس از پيامبر اسلام است. هيچ يک از ايشان چون او صفاي بصيرت و بهره از حقيقت نداشتند و چه در ايمان و چه در ادب و چه در علم و چه در عمل همپاي او نبودند. من به ياد دارم که هميشه جبران از امام علي تجليل مي‎کرد و او را در مرتبه‌ي پيامبر مي‌دانست. علي از بزرگان انديشه و روح و سخن در همه زمان‌ها و مکان هاست

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«جرج زکی حاج»: علی(ع)، سیراب‌کننده تشنگان

 

«جرج زکي حاج»، نويسنده معاصر مسيحي در سال 1950 ميلادي در روستاي إيعات (منطقة بعلبک) و در خانواده­اي اهل شعر و ادب به دنيا آمد. بعد از تحصيلات ابتدايي در روستا براي ادامة تحصيل به بعلبک و سپس طرابلس رفت و آنگاه تحصيلات دانشگاهي را در دانشگاه لبنان آغاز کرد. پس از کارشناسي ارشد براي دورة دکتري به دانشگاه سن­ژوزف منتقل شد و بعد از آن دانشنامة دکتري ديگري از دانشگاه لبنان گرفت و در اين دانشگاه به تدريس مشغول گرديد.وي از آغاز جواني به نويسندگي براي نشريات و نقاشي مي­پرداخت و شعر نيز از علايق و اشتغالات طبيعي او بود. نخستين مجموعة شعري او در سال 1979 با مقدمة «سعيد عقل» منتشر گرديد و پس از آن حدود 22 کتاب شعر و قصه و مقاله از او انتشار يافته که برخي از آن‌ها عبارتند از: «النقد الأسود»، «سيرة لسان الحال»، « صباحات الخميس» و «الصوت المصلوب». وي قصيده‌ي حسين (ع) با نام «يا ابن الکرام» را در سال 2007 منتشر ساخت.

«جرج زکي حاج»، از علي (ع) چنين مي‌گويد:‌ «علي چون رودخانه‌اي خروشان است که تشنگان را سيراب مي‌کند و همچنان در جوشش است و نهج البلاغه‌اش راهنماي هدايت است که بدان جان‌ها به اوج مي‌رسند و به نام خدا پيش ميروند و ذوالفقارش شهابي است سوزنده که چون آبشار خروشاني بر دشمن فرو مي‌ريزد. از روز صفين تا کنون کمان عدالت شکسته و حاکمان جائر در کارند و کسي با ظلم نمي‌ستيزد مگر آزادگاني چون اهل‌بيت پيامبر که زندگي خود را براي ياري حق وقف کرده‌اند.»

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«سعید عقل»: علی(ع)، خدای سخن

 

«سعيد عقل»، مشهورترين شاعر معاصر لبنان، در سال 1912 ميلادي در زحله لبنان به دنيا آمد. اين اديب مسيحي از آغاز جواني به خلاقيت ادبي و نوآوري‌هاي فکري شهره شد و در فضاي فرهنگي و ادبي لبنان تأثيرات بسيار جدي گذاشت. وي جايزه‌ سالانه‌اي براي انتخاب و تشويق اديبان برجسته عرب به نام خود تعيين کرد که همچنان ادامه دارد. وي علاوه بر حضور ادبي فعال و اثرگذار به عنوان يک متفکر و صاحب نظر، در موضوعات اجتماعي سياسي نيز به ايفاي نقش پرداخت.او در ترويج نگارش و سرودن شعر به گويش لبناني سهم قابل تأملي داشت و نشريه‌ «لبنان» را براي نگارش به زبان محلي لبناني منتشر ساخت. از آثار مشهورش مي‌توان به «لبنان إن حکي»، «کأس الخمر» و «کم الأعمدة» اشاره کرد.

 

«سعيد عقل» از علي (ع) چنين مي‌گويد: «سخن گفتن از خداي سخن دشوار است ... علي را از وقتي دوست دارم که خود را دوست داشته‌ام ... اي عشق گريه کن و مرا به گريه آور. مردمان را تصور مي‌کنم که روز غدير از آسمان بانگ «بلٌغ» بر ايشان فرود مي‌‌آيد و پيامبر مي‌گويد: «هر کس من مولاي او هستم، علي مولاي او خواهد بود» و پس از آنان امامان پي‌در‌پي آمده‌اند ... و هر کس که ديگر اهل‌بيت را دوست نداشته باشد نمي‌تواند قوت زبان کوثرگون و با‌شکوهش را ناديده بگيرد، کلام و کلماتي که چون در کتاب ذکر شود کتاب‌ها به خود مي‌لرزند.»

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«فؤاد جرداق»: علی(ع)، نشانه برجسته حق

 

«فؤاد جرداق» (1965-1910 م.)،نويسنده و اديب بزرگ مسيحي، در منطقة مرجعيون (جنوب لبنان) متولد گرديد و در مدارس همان منطقه تحصيل کرد. سپس به روزنامه ­نگاري روي آورد و چندين بار توسط حاکمان فرانسوي لبنان به زندان افتاد. از آثار قلمي و ادبي او مي­توان به مجموعه­ هاي «منعشات»، «مرجعيونية» و «هواجس» اشاره کرد.

«فؤاد جرداق» در ابياتي از علي (ع) مي‌گويد و او را را ملجاء و پناه هر دردي مي‌داند:

علي هو الملجأ

 

کلّما بي عارضُ الخطب ألَم

و صماني من عنا الدَّهرِ ألَم

رِحتُ أشکوا لعَلي علَّتي

و علي ملجأٌ من کُلّ همّ

و انادي الحق في اعلامه

و علي عَلَم الحق الاشم ...

فهو للظالم رعدٌ قاصفٌ

و هو للمظلوم فينا مُعتصم

 

ترجمه: «هر گاه گرفتار درد و مصيبتي مي شوم و روزگار به ستوهم مي‌آورد به سوي علي مي‌روم و شکوه و شکايت‌هايم را با او نجوا مي‌کنم. نداي خود را بر نشانه‌هاي حق بر مي‌آورم و علي نشانه برجسته حق است. اوست که در برابر ظالم چون رعد مي‌خروشد و به مظلوم پناه مي‌دهد.»

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«بولس سلامه»: علی(ع)، صاحب خُلق نَبَوی

 

«بولس سلامه» (1979-1902 م.)، از مشهورترين شاعران و ادباي کلاسيک لبنان است. اين انديشمند مسيحي در روستاي بتدّين القيش (منطقة جزّين) در جنوب لبنان به دنيا آمد. سلامه صاحب آثاري چون «ملحمة الغدير»(حماسه غدير)، «مقتل امام حسين» و منظومه «علي و الحسين» است. در مجموع حدود 16 کتاب شعر و نثر از وي به يادگار مانده است. برخي ديگر از کتاب‌هاي او عبارتند از: «ملحمة عيدالرياض»، «خبز و ملح»، «حکاية عمر»، «مذکرّات جريح» و «مع المسيح». شهرت ملحمه‌ي عربي با «بولس سلامه» آغاز شده است. او نخستين بار ترکيب و قالب حماسه‌سرايي براي روايت يک حادثه تاريخي را در ادبيات معاصر عربي عرضه کرد و با سرودن اثر مشهورش «ملحمة الغدير»، نام خود را در عشق و ارادت به اميرمومنان جاودانه ساخت.

 

«بولس سلامه» که قصايد فراواني در مدح اهل‌بيت محمد (ص) دارد، از عشق خود به علي (ع) چنين مي‌نويسد: «حق چنان در من مسيحي رعشه افکند که از شدت عشق او علوي به شمار مي آيم. اگر چه علي پيامبر نبود، اما اخلاق نبوت داشت. اي آسمان شاهد باش و اي زمين اقرار کن که من علي را دوست دارم. مگوييد که شيعيان کساني هستند که هواداران علي هستند؛ زيرا در درون هر انسان با‌انصافي يک روح شيعي وجود دارد

او در يکي از اشعار خود مي‌سرايد: « اي پيشواي سخن، نهج البلاغه تو دريايي است که در خود مرواريدهاي ناب دارد و کلمات تو منبرها را زينت مي‌دهد و براي عقل گنج‌هاي پر بها مي‌آورد. نهج البلاغه تو همه ثروت‌هاي ادبي را گرد آورده و همه قاموس‌ها ريزه خوار تو هستند. روزگار مي‌گذرد و کهنه مي‌شود اما قلم‌هايي که از کاوش معدن کلماتت کلامي بنگارند ماندگار مي‌شوند.»

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«رشاد سلامه»: علی(ع)، مصرّ بر ارزش‌های گرانبهای انسانی

 

«رشاد سلامه» در سال 1934ميلادي در لبنان متولد شد.او که سومين فرزند بولس سلامه شاعر معروف لبناني است، پس از تحصيلات ابتدايي و متوسطه در بيروت به دانشگاه سن‌ژوزف رفت و در رشتة حقوق فارغ‌التحصيل شد. پس از آن در کنار وکالت به تدريس زبان و ادبيات عرب پرداخت.وي چندين سال نيز مشاور عالي سازمان جهاني فائو بود. وي علاوه بر عربي، زبانهاي انگليسي، فرانسوي، اسپانيولي و ايتاليايي را مي‌داند و تاکنون سخنراني‌ها و مقالات متعددي دربارة مناسبت‌هاي اسلامي داشته است.

 

اين حقوقدان و سياستمدار مسيحي در يکي از سخنراني‌هاي خود از علي(ع) و تعاليم او چنين مي‌گويد: «هيچ چيز از ارزش‌هاي انساني و اجتماعي نيست مگر آنکه مورد اهتمام فکر و انديشهي امام علي و موضوع تعاليم او بوده است و بر اين اساس بر آشکار کردن ارزش حق و عدالت و آزادي و وفاداري و راستي و دانش اصرار مي‌ورزيده است. اين‌ها ارزش‌هاي گران بهايي هستند که همچنان مورد سؤال و نياز جوامع بشري و راهنماي اصلاح گرانند و شايد بتوان در اين زمينه به يکي از بزرگترين مشکلات بشر که همچنان ذهن و زبان دانشمندان را به خود مشغول داشته اشاره کرد و آن عدالت اجتماعي توزيع در آمدها و ثروت است ... امام علي در اين زمينه قاعده‌اي را مطرح مي‌کند که اگر اجرا شود بسياري از مشکلات نيازمندان و فقرا برطرف مي‌شود و حقوق الهي آنان از درآمد زياده خواران به آنان مي‌رسد. امام علي مي‌گويد: خداوند روزيِ فقيران را در دارايي ثروتمندان قرار داده و هيچ فقير گرسنه نميماند مگر به آنچه به شخص بي نياز از آن بهرهمند شده است و خداوند روزي از آنان درباره‌اش خواهد پرسيد.»

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«سلیمان کِتّانی»: علی(ع)، سَروَری که کلامش کاستی نمی‌پذیرد

 

سليمان کِتّاني (2004-1912 م.) نويسنده مسيحي لبناني است که در آمريکا متولد شده است. وي پس از تحصيل در مدرسة الحکمة بيروت به تدريس و تأليف اشتغال يافت و کتاب‌هاي متعددي در قالب داستان و نمايشنامه و متون ادبي و پژوهش‌هاي تاريخي منتشر کرد که برخي از آن‌ها جوايزي دريافت نمود.کِتّاني، 9 جلد کتاب درباره محمد (ص)، دختر گرامي او، فاطمه زهرا(س) و جانشينان و وارثان علم محمد (ص) از علي (ع) تا موسي‌بن‌کاظم (ع) تأليف کرد؛ اما مرگ به او اين فرصت را نداد که پژوهشش را به اتمام برساند و درباره‌ي هدايتگران پس از موسي‌بن‌کاظم نيز بنويسد. از ديگر آثار وي مي‌توان به «يسوع ابدالإنسان»، «جبران خليل جبران في مداره الواسع»، «ميخائيل نُعيمة بيدر مفطوم» و «جورة الدّب» اشاره کرد.

سليمان کِتّاني از علي(ع) چنين مي‌گويد: «دوست دارم با مناجات به سوي محراب علي بن أبي طالب قدم بگذارم. اي سرور من آيا اين درست است که به جاي گرد‌آمدن پيرامون تو درباره تو به اختلاف افتادند؟ چهارده ستون از ستون‌هاي قرن‌ها با ساعت‌ها و روزها و سال‌هايشان آب شد و رفت، چنان که سنگ نمک در اقيانوس ذوب مي‌شود اما حرف‌ها و کلماتي که از لبان مقدس تو تراويد همچنان کاستي نمي‌پذيرد.»

 

برگرفته از: کتاب «پدر، پسر، روح القدس»؛ منبع

لینک ارسال

«توماس کارلایل»: على (ع) کسى است که ما ناگزیریم دوستش بداریم.

 

توماس كارلایل در سال 1795 در انگلستان زاده شد. او نویسنده، فیلسوف و مورخ مشهور قرن نوزدهم میلادی است که آثار متعددی از خود بر جای گذاشته است. آثار این نویسنده و اندیشمند برجسته، بر تفکرات سیاسی، مذهبی و ادبی قرن نوزدهم میلادی تاثیر بسزایی داشته است. او با ایراد سلسله سخنرانی‌هایی در باب قهرمانان تاریخ به چهره‌ای مطرح در بین مطبوعات ادبی و عامه مردم تبدیل شد. سخنرانی‌هایی که واکنش‌های متفاوتی در برداشت. به گونه‌ای که مجموعه این سخنرانی‌ها با عنوان «قهرمانان، قهرمان‌پرستی، و قهرمانی در تاریخ» بارها تجدید چاپ شد.

 

کارلایل در دومین سخنرانی‌اش با عنوان « قهرمانی در کسوت پیامبر، محمد: اسلام»، محمد را قهرمان تاریخ بشریت می‌نامد. در این سخنرانی آنجا که از دعوت محمد(ص) از خویشاوندانش به اسلام سخن می‌گوید‌ به ناگاه تحت تاثیر عظمت علی(ع) قرار میگیرد و فرازی از علی(ع)و ویژگی‌های بی‌نظیر او می‌گوید. از نوجوان 16 ساله‌ای که به تنهایی دعوت محمد(ص) را اجابت می‌کند. او از علی(ع) می‌گوید: «على کسى است که ما ناگزیریم دوستش بداریم، و به او عشق بورزیم زیرا او جوانمردى شریف و بزرگوار است که از وجدان او رحمت و نیکى مى‌جوشد و از قلب او، شعله دلاورى و حماسه زبانه مى‌کشد. او از شیر، شجاع‌تر است. لکن شجاعتش با رقت و لطف و محبت و مهربانى آمیخته است. ... شهادت او، بر اثر شدت عدالتش بود. او هر انسانى را مثل خودش عادل مى‌پنداشت. دربستر مرگ، درباره قاتل خود چنین فرمود: اگر زنده بمانم، کار به دست خودم هست و خود مى‌دانم که با او چه کنم و اگر بمیرم آن وقت کار به دست شماست. اگر خواستید قصاص کنید، در برابر ضربتى که به من زده است، او را یک ضربت بزنید و اگر عفوش کنید، به تقوى نزدیکتر است.

As for this young Ali, one cannot but like him. A noble-minded creature, as he shows himself, now and always afterwards; full of affection, of fiery daring. Something chivalrous in him; brave as a lion; yet with a grace, a truth and affection worthy of Christian knighthood. He ... a death occasioned by his own generous fairness, confidence in the fairness of others: he said, If the wound proved not unto death, they must pardon the Assassin; but if it did, then they must slay him straightway, that so they two in the same hour might appear before God, and see which side of that quarrel was the just one

 

ترجمه از سید هادی خسروشاهی از سخن کارلایل مطرح شده در کتاب امام علی صدای عدالت انسانی نوشته جرج جرداق مسیحی؛ منبع

Thomas Carlyle’s Collected Works,library edition, in thirty volume, vol. xii, Heros and HeroWorship, London, Chapman and Hall,1869. P.6

لینک ارسال

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...