ثبت نام کنید. [/FLASH]"> ثبت نام کنید. [/FLASH]"> رفتن به مطلب

پرسه ای در اندیشه های پیانیست...


پست های پیشنهاد شده

سلام دوستان

 

قصد دارم در این تاپیک از حرفها و اندیشه های درونی خودم بگم

 

حرفهایی که گاه گفتنش موجب دردسر میشه و نگفتنش باعث رنج و ملال!!!

 

 

 

:icon_gol:

 

[FLASH=width=1 heigh=1]

محتوای مخفی

    برای مشاهده محتوای مخفی می بایست در انجمن ثبت نام کنید.
[/FLASH]

  • Like 47
لینک ارسال
  • 1 month later...

یاد بازی گردو ، شکستم افتادم

 

 

 

من یه قدم جلو میام

تو یه قدم جلو میای

دوباره من یه قدم و....

هر لحظه به هم نزدیک و نزدیکتر میشیم

حس عجیبی داره

با برداشتن هر قدم برای دیدن قدم های بعدی مشتاق تر میشیم

و در آخر...

و در لحظه ی آخر وقتی خیلی به هم نزدیک شدیم یکی پا میزاره روی پای اون یکی و همه چیز تموم میشه!

آره یه نفر پیروز میشه و یه نفر بازنده

 

داشتم فکر میکردم روابط بین ما آدما هم مثل همین بازی میمونه! :sigh:

  • Like 28
لینک ارسال
  • 5 weeks later...

میخوام پرواز کنم!

 

آره پرواز...

 

هر چند... هوای شهر آلوده ست...

ولی شاید یه گوشه ای ، یه شاخه درختی و یا شاید اگه یه خورده تلاش کنم بتونم خودمو برسونم به قله... :hanghead:

اونجاست که میتونم با خیال راحت نفس بکشم..!

 

:smiley-gen165:

 

 

 

  • Like 21
لینک ارسال
  • 1 month later...
  • 5 months later...

یکسال پیش...

 

او رفت...

 

چه بجا ماند...

 

یک جفت کفش...

 

یک عصای چوبی....

 

یک چادر نماز....

 

و اندکی وسایل دیگر...

 

که دیگر جلوی چشم نیست...

 

اینها اندک اند اما...

 

چیزی که ماند یک دنیا خاطرست...

 

و اشک...

 

یادمان نمیرود هرگز...

 

خدایت رحمت کند...

 

:icon_gol:

  • Like 20
لینک ارسال
  • 11 months later...
  • 3 months later...

قبلا هم گفته بودم وابستگی آدم رو از پا در میاره، آدم باید به زندگی امید داشته باشه و ثابت قدم باشه... اینروزها احساس میکنم در استانه تغییر بزرگی قرار گرفته ام و باید بپذیریم که رویایی زندگی کردن اصلا خوب نیست. باید چشم هارو باز کرد و حقایق زندگی رو دید و باید با قدرت و قاطعیت قدم برداشت. خدایا اینروزها بهمون فهموندی که چقدر تنها شدیم ولی حداقل خودت دستمونو بگیر و تنهامون نذار. پذیرفتن بعضی حقایق شاید سخت باشه ولی حداقل باعث میشه آدم قوی بشه و احساسی برخورد نکنه. مثل زندگی توی همین فضای مجازی که بنظر من جز به دیده یه محیطی کاری و سرگرمی نباشد بهش نگاه کرد ولی خیلی وقتا ما بیش از حد غرق اون شدیم.

حالا...

ممنون از دوستایی که در اندیشه های پیانیست رسه زدن و روی تاپیک من کلیک زدن چه اونهایی که فقط خواندند و چه اونهایی که گاهی همدردی کردند. من هیچوقت پیانیست نشدم به همین دلیل باید نام دیگری برای خودم انتخاب کنم.

 

:icon_gol:

  • Like 13
لینک ارسال
مهمان
این موضوع برای عدم ارسال قفل گردیده است.
×
×
  • اضافه کردن...