![ظرفیت پذیری بافت های فرسوده شهری](https://noandishaan.com/wp-content/uploads/2011/02/ظرفیت-پذیری-بافت-های-فرسوده-شهری.jpg)
نیاز به مسکن در تمامی دوران ها جزو ملزومات اصلی زندگی بشر بوده است و در اصل ۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز ، داشتن مسکن متنایب با نیاز حق هر فرد و خانوار ایرانی به حساب آمده است . و دولت موظف است با رعایت اولیت اقشار کم در آمد و نیازمند زمینه ی اجرای این اصل را فراهم سازد. با توجه به جوان بودن جمعیت کشور و تقاضای انباشته شده ی سال های گذشته و با استناد به سند چشم انداز از افق ۱۴۰۴ زمانی کشور در حوزه ی مسکن به توسعه یافتگی دست می یابد که شاخص تراکم خانوار در واحد مسکونی به یک رسیده و هر خانوار ایرانی دارای یک مسکن باشد .
خوب زیستن و بهتر زیستن جمعیت ها وملت ها در فضاهای قابل سکونت جهان بستگی به برخورداری از محیط مساعدی دارند که درآن فرد فرد انسان می توانند بر حسب خواسته ها وسلیقه های شخصی خود به میزانی کمتر یا بیشتر از آن چه مجموعه ی مقررات ومحدودیت های ثبت شده یا ضمنی و اداب ورسوم رایج مکن می سازد ،از موقعیت هایی که در طبیعت در اختیار آنان گذاشته بهره مند شوند. ریشه های ذاتی و غریزی گرایش های فرد در دسترس و بهره وری از شرایطی هرچه بهتر از یک سو به عنوان خصلت اولیه ی موجودات زنده در طبیعت جستجو میشود و از سوی دیگر در پیوستگی ممتد با آن چه ساخته و پرداخته ی محیط فرهنگی ومدنی افراد است در چهارچوب شالوده های محیط اجتماعی قابل بازشناسی است .
رشد شهرهای جدید در بطن خود مقارن با فرسودگی ساختمان ها و بالا رفتن عمر آن هاست . دراین میان علاوه بر تأثیر بصری نامطلوب بافت های کهنه و فرسوده ،کاهش ضریب مقاومت در برابر بلایای طبیعی و همچنین مقاومت شدید این بافت ها در به جریان درآمدن خدمات شهری سبب شده بخش عمده ای از فضای شهری که از نظر فرهنگی- تاریخی باید به نوعی ما را به گذشته مرتبط نماید و حلقه ی اتصال ما به هویت مان باشد عملاً به معضلی برای شهر های بزرگ یا در حال پیشرفت تبدیل شده است .
کارشناسان بر این باورند که وجود بافت های فرسوده و سکونتگاه های غیرمجاز در کشور، یکی از بیماری های شهری است که از لحاظ اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی، فرهنگی و امنیتی بسیاری از ناهنجاری های موجود کشور را در دل خود نهفته دارد و برای حل این گونه معضلات و تامین امنیت جانی شهروندان در مقابل ساخت و سازهای بی کیفیت، قدیمی و فرسوده باید این مناطق بهسازی و نوسازی شود.
براساس گزارش های رسمی تاکنون ۱۱۲ هزار هکتار بافت فرسوده و سکونتگاه غیررسمی در کشور شناسایی شده است که از این میزان ۶۵ هزار هکتار مربوط به بافت فرسوده و مابقی مربوط به سکونتگاه های غیررسمی در کشور است و نزدیک به ۹ میلیون نفر در بافت های فرسوده شهری در سطح کشور سکونت دارند.
نویسنده: مظهر احمدی